Een fortuin inzetten voor thuis dichtbij
Stel je voor: je verkoopt je bedrijf voor een bedrag waar je moeiteloos de rest van je leven van kunt leven. Veel mensen zouden het rustig aan doen, maar Marcel LeBrun koos precies het tegenovergestelde. Na de verkoop van zijn technologiebedrijf Radian6 aan Salesforce in 2011 – een deal ter waarde van ongeveer 340 miljoen dollar – richtte hij zijn blik niet op luxe, maar op zijn geboortestad Fredericton, waar het aantal mensen zonder vaste woonplek al jaren toenam.
Van exit naar impact in eigen stad
In plaats van afstand te nemen, dook LeBrun dieper in een probleem dat hem raakte: dakloosheid. Hij wilde niet blijven hangen in losse giften die op korte termijn verlichting bieden, maar een oplossing bouwen die mensen echt vooruithelpt. Zo ontstond 12 Neighbours, zijn eigen stichting waarmee hij ongeveer 4 miljoen dollar investeerde in de bouw van 99 compacte, zelfstandige woningen. Het doel: stabiliteit creëren, niet alleen een tijdelijk bed.
Een buurt die veiligheid en rust ademt
De tiny houses staan samen in een afgeschermde buurt met gecontroleerde toegang. Dat klinkt misschien zakelijk, maar het draait juist om veiligheid en voorspelbaarheid. Door de omgeving rustig en overzichtelijk te houden, kunnen bewoners tot rust komen en werkt ondersteuning een stuk beter. Je vindt er begeleiding op het gebied van geestelijke gezondheid, verslavingszorg en medische hulp, zonder steeds van loket naar loket te hoeven.
Werk, ritme en meedoen
Wonen is één, maar een dag met structuur is minstens zo belangrijk. Daarom zijn er binnen en rond de community werkprojecten opgezet. Bewoners kunnen kleine klussen oppakken, nieuwe vaardigheden leren en stap voor stap weer vertrouwen opbouwen. Dat is precies het verschil met de traditionele opvang, waar vaak vooral wordt gefocust op noodhulp in plaats van toekomstperspectief.
Betaalbaar wonen als hefboom
Een belangrijk uitgangspunt van 12 Neighbours is dat wonen betaalbaar moet zijn. Bewoners besteden maximaal dertig procent van hun inkomen aan huur; in de praktijk komt dat vaak neer op zo’n 200 dollar per maand. Daar zitten de vaste lasten, zoals energie en internet, gewoon bij. Daardoor ontstaat er ruimte om schulden aan te pakken, een buffer op te bouwen of te investeren in opleiding. Het project draait niet om winst, maar om herstel en vooruitgang, waardoor het ook op de lange termijn houdbaar blijft.
Van 99 naar ongeveer 120 huisjes
De eerste lichting bestond uit 99 woningen, maar de trein stopte daar niet. In 2025 groeide het aantal tiny houses naar ongeveer 120. Daarmee kregen nog meer mensen in en rond Fredericton een eigen plek. Tegelijk werd pijnlijk duidelijk hoe groot de vraag is: de wachtlijst liep op tot honderden aanmeldingen. Zelfs in een relatief kleine stad blijkt de behoefte aan structurele, betaalbare huisvesting enorm.
Wat een eigen voordeur doet
Als je jarenlang tussen straat en opvang hebt gezworven, is een sleutel van je eigen huisje veel meer dan metaal. Bewoners vertellen dat ze eindelijk weer slapen, hun spullen niet meer hoeven te bewaken en hun dag kunnen plannen zonder constante stress. Een vaste plek geeft regie terug. Het sociale weefsel in de buurt helpt daarbij: mensen kijken naar elkaar om, eten samen of lopen een rondje. Die onderlinge steun maakt de kans op terugval kleiner en vergroot het vertrouwen dat je het wél kunt redden.
Leren van een werkbaar model
Het concept van 12 Neighbours trok al snel de aandacht in heel Canada. Gemeenten en hulporganisaties zien het als een concreet alternatief voor grootschalige opvanglocaties die vaak anoniem aanvoelen en weinig perspectief bieden. Delegaties reizen naar Fredericton om te zien hoe huisvesting, zorg en dagbesteding hier in elkaar grijpen en hoe je dat praktisch organiseert zonder dat de kosten ontsporen.
Interesse over de grenzen heen
Ook buiten Canada vragen beleidsmakers hoe overdraagbaar dit model is. Het spreekt aan omdat het mensgericht is, duidelijk in de kosten en relatief snel op te schalen. De tiny houses zijn bescheiden, maar de werkwijze eromheen – betaalbare huur, intensieve begeleiding, een veilige buurt en een route naar werk – maakt het groter dan de som der delen.
Meer dan gulheid: een visie
Het succes valt niet alleen te verklaren door het geïnvesteerde bedrag. Het is vooral de combinatie van ondernemerschap en maatschappelijke verantwoordelijkheid die het verschil maakt. LeBrun laat zien dat je met dezelfde vastberadenheid waarmee je een bedrijf bouwt, ook een sociale oplossing kunt neerzetten die blijft staan. Het project in Fredericton zet daarmee een discussie op scherp: hoe kunnen steden dakloosheid structureel aanpakken, en welke rol kunnen succesvolle ondernemers daarbij spelen? Eén ding is zeker: wanneer je welvaart inzet voor blijvende impact, verandert niet alleen iemands woonadres, maar ook iemands toekomst.
