Monique is 49 en werkt al meer dan twintig jaar op kantoor. Ze maakte de tijd mee waarin iedereen om half negen binnenliep, samen koffie dronk en wist wat er van elkaar verwacht werd. Sinds thuiswerken de norm is geworden, herkent ze haar werkvloer nauwelijks terug. “Alles is vrijblijvender geworden,” zegt ze. “Vergaderingen beginnen later, mensen zijn half aanwezig en je weet nooit wie er echt aan het werk is.”
Altijd online, maar nergens te vinden
Wat Monique vooral stoort, is dat bereikbaarheid geen vanzelfsprekendheid meer is. “Je stuurt een mail of bericht en krijgt pas uren later antwoord,” vertelt ze. “Als iemand naast je zit, los je dingen direct op, nu blijft alles liggen.” Volgens haar verschuilen collega’s zich achter hun status op Teams of hun volle agenda. “Ze lijken druk, maar ik vraag me af waarmee.”
Productiviteit of perceptie
Monique weet dat cijfers vaak laten zien dat thuiswerken productief kan zijn. Toch botst dat met haar dagelijkse ervaring. “Misschien wordt er individueel wel gewerkt, maar het teamgevoel is weg.” Samen problemen oplossen, even sparren of snel bijsturen gebeurt nauwelijks nog. “Iedereen zit in zijn eigen bubbel en denkt vooral aan zijn eigen taken.”
Verantwoordelijkheid vervaagt
Een ander punt dat haar frustreert, is dat verantwoordelijkheid steeds lastiger te plaatsen is. “Als iets misgaat, wijst iedereen naar elkaar.” Volgens Monique was het vroeger duidelijker wie ergens op aangesproken kon worden. “Nu hoor je vaak, dat heb ik niet gezien of ik was die dag thuis.” Ze heeft het gevoel dat afspraken minder serieus worden genomen. “En als je daar iets van zegt, ben jij ineens degene die niet flexibel is.”
Niet tegen thuiswerken, wel tegen misbruik
Monique benadrukt dat ze niet principieel tegen thuiswerken is. “Voor concentratie of privéomstandigheden kan het prima werken.” Wat haar stoort, is het structurele karakter en het gebrek aan controle. “Voor sommige collega’s is het geen middel meer, maar een excuus.” Ze ziet mensen die hun werk doen tussen huishoudelijke taken door of die overdag nauwelijks actief zijn. “Dat voel je als team, ook al is het lastig te bewijzen.”
De kloof tussen generaties
Volgens Monique speelt leeftijd ook een rol. Jongere collega’s zijn opgegroeid met flexibel werken en vinden aanwezigheid minder belangrijk. “Voor hen draait het om output, niet om zichtbaarheid.” Zijzelf ziet werken ook als samenwerken. “Elkaar zien, aanspreken en corrigeren hoort daarbij.” Ze merkt dat deze verschillen zelden worden uitgesproken, maar wel zorgen voor irritatie.
Een ongemakkelijke waarheid
Monique weet dat haar mening niet populair is. Thuiswerken wordt vaak gezien als vooruitgang en vrijheid. Toch vindt ze dat de nadelen te weinig worden benoemd. “We doen alsof alles beter is geworden, maar dat is niet zo.” Volgens haar is het tijd voor eerlijkheid. “Thuiswerken vraagt discipline en niet iedereen heeft die.”
Aan het einde van het gesprek blijft één vraag hangen, herken jij dit beeld en vind jij dat thuiswerken collega’s daadwerkelijk luier en onbetrouwbaarder heeft gemaakt, of kijkt Monique te veel door een oude bril?
