In Amsterdam lijkt zelfs ongedierte tegenwoordig rechten te krijgen. De Partij voor de Dieren wil dat ratten en ander ongedierte niet langer actief worden bestreden. Volgens de partij is het doden van dieren onethisch en moet de stad op zoek naar diervriendelijkere oplossingen. Maar onder bewoners groeit vooral verbazing en boosheid.
Ratten horen er blijkbaar bij
Wie in Amsterdam woont, weet dat ratten allang geen zeldzaamheid meer zijn. Ze lopen langs vuilniszakken, verdwijnen onder terrassen en duiken op bij speeltuinen. Voor veel bewoners is het al dagelijkse realiteit. En juist nu wil de Partij voor de Dieren een stap terug doen in de bestrijding.
Volgens de partij is het probleem niet de rat, maar de mens. Slecht afvalbeleid, etensresten op straat en volle containers zouden de echte oorzaak zijn. Ratten zouden slechts doen wat ratten altijd doen.
Bewoners maken zich zorgen
Niet iedereen kan zich daar iets bij voorstellen. “We hebben nu al overlast,” zeggen bewoners. “Als je stopt met bestrijden, wordt het alleen maar erger.”
Ratten zorgen niet alleen voor viezigheid, maar ook voor gezondheidsrisico’s. Ze knagen kabels door, verspreiden ziektes en maken kelders en tuinen onbruikbaar. Voor gezinnen met kinderen of horecaondernemers voelt het plan dan ook als wereldvreemd.
“Het klinkt leuk vanuit een idealistische bubbel,” zegt een bewoner, “maar wij zitten straks met ratten in huis.”
Ideologie boven leefbaarheid
Critici vinden dat de partij doorslaat in haar dierenliefde. “Dit gaat niet meer over natuur, dit gaat over leefbaarheid,” klinkt het. “Een stad is geen natuurgebied.”
Volgens hen wordt er geen rekening gehouden met de realiteit van een dichtbevolkte stad. “Je kunt ratten niet wegknuffelen.”
Diervriendelijk of naïef
De Partij voor de Dieren stelt dat preventie beter is dan bestrijding. Minder afval, betere containers en bewustwording moeten het probleem oplossen. Maar tegenstanders vragen zich af hoe realistisch dat is.
“Amsterdam krijgt zijn afvalprobleem al jaren niet onder controle,” zegt een horecaondernemer. “En ondertussen moeten wij doen alsof ratten vanzelf verdwijnen.”
Symboolpolitiek
Voor veel Amsterdammers voelt het voorstel als symboolpolitiek. “Dit is makkelijk roepen, maar wij zitten straks met de gevolgen.”
De angst is dat dit het zoveelste voorbeeld wordt van beleid dat goed klinkt op papier, maar slecht uitpakt op straat. Letterlijk.
Want idealen zijn mooi. Maar niemand zit te wachten op een stad waar ratten belangrijker lijken dan bewoners.
