Rachid is 15 en rijdt elke dag met zijn fatbike naar school. Voor hem is het gewoon een vervoermiddel, snel, praktisch en leuk. Toch merkt hij dat hij onderweg vaak scheve blikken krijgt. “Zodra ouderen me zien aankomen, zie ik het al,” zegt hij. “Dan komt dat gezicht, alsof ik iets verkeerd doe door alleen maar te fietsen.” Volgens Rachid is de irritatie rondom fatbikes inmiddels groter geworden dan het probleem zelf.
Van Puch tot fatbike
Wat Rachid vooral niet begrijpt, is het gebrek aan historisch besef. “Mijn opa had vroeger een Puch brommer,” vertelt hij. “Die maakte herrie, rookte en ging ook hard.” Toch wordt daar nu vaak nostalgisch over gesproken. Fatbikes zijn volgens hem gewoon de moderne versie daarvan. “Elke generatie heeft iets waar oudere mensen zich aan ergeren,” zegt hij. “Bij hen waren dat brommers, bij ons zijn het fatbikes.”
Niet iedereen rijdt aso
Rachid erkent dat er jongeren zijn die zich misdragen. Te hard rijden, met z’n tweeën op één fiets, door rood gaan. “Maar dat deed vroeger ook niet iedereen netjes,” zegt hij. “Je kunt niet een hele groep afrekenen op een paar idioten.” Hij vindt het oneerlijk dat alle jongeren meteen als probleem worden gezien. “Ik hou me aan de regels, maar ik krijg toch commentaar.”
Symbool van een generatieconflict
Volgens Rachid gaat het niet alleen over verkeer, maar over een breder gevoel. “Het lijkt alsof alles wat jongeren doen automatisch slecht is,” zegt hij. Van telefoons tot kleding, van muziek tot vervoer. “Fatbikes zijn gewoon het nieuwste symbool.” Hij merkt dat volwassenen sneller boos worden en minder geduld hebben. “Alsof wij per definitie asociaal zijn en zij altijd gelijk hebben.”
Vrijheid en zelfstandigheid
Voor Rachid betekent zijn fatbike vrijheid. Hij hoeft niet te wachten op zijn ouders, kan zelf naar school, sport en vrienden. “Dat is toch juist goed?” vraagt hij zich af. Hij ziet het als een stap richting zelfstandigheid. “Ouderen zeggen vaak dat jongeren te afhankelijk zijn, maar als we zelf iets regelen, is het ook weer niet goed.”
Luisteren in plaats van mopperen
Rachid zou liever zien dat het gesprek anders wordt gevoerd. Minder roepen vanaf de stoep, meer uitleg en wederzijds begrip. “Als iemand normaal zegt dat ik rustiger moet rijden, luister ik echt wel,” zegt hij. “Maar schelden of meteen klagen op Facebook helpt niemand.” Volgens hem moeten regels duidelijk zijn en voor iedereen gelden, jong en oud.
Een vraag aan de lezer
Rachid weet dat zijn uitspraak provoceert, maar hij wil vooral laten zien dat jongeren niet zo anders zijn dan eerdere generaties. “Wij doen ook maar wat zij vroeger deden, alleen in een nieuw jasje.” Hij sluit af met een vraag die hij graag aan volwassenen wil stellen, vinden jullie fatbikes echt het probleem, of is het vooral wennen aan een nieuwe generatie op de weg?
