Een ander pad dan de tweeverdieners-norm
Waar bijna iedereen lijkt te streven naar twee carrières en volle agenda’s, kiest Alyssa (29) heel bewust voor iets anders. Ze wil dat het leven als huisvrouw opnieuw wordt gewaardeerd, niet alleen als privévoorkeur, maar als een manier om gelukkiger te leven. Samen met haar man Tom (52), die in het leger werkt, maakte ze een keuze die afwijkt van wat tegenwoordig normaal is. Hun afspraak is simpel: zij runt het huishouden, hij werkt buitenshuis, en daar staat een dagelijkse vergoeding van 100 euro tegenover.
Hoe het begon tussen Alyssa en Tom
Toen Alyssa en Tom elkaar leerden kennen, werkte en studeerde zij nog volop. Alles draaide om plannen, roosters en deadlines. Naarmate hun relatie serieuzer werd en ze zich verloofden, gooide Alyssa een idee op tafel waar veel mensen van zouden opkijken: stoppen met haar baan en thuis de touwtjes in handen nemen. Niet om het zichzelf gemakkelijk te maken, maar omdat ze geloofde dat een heldere rolverdeling rust zou brengen in hun leven samen en het beste uit hun relatie zou halen.
Rolpatronen opnieuw bekeken
Tom had eerlijk gezegd nooit echt nagedacht over zo’n traditionele dynamiek. In zijn hoofd paste een partner die academisch scherp en sportief was, iemand die net zo hard rende als hij. Maar de praktijk met Alyssa opende zijn ogen. Een klassieke verdeling van taken bleek onverwachte voordelen te hebben: hij voelde minder druk en merkte dat zijn gezondheid vooruitging, terwijl zij juist de voldoening vond die ze op de werkvloer miste. Wat ouderwets lijkt, werkte in hun geval verrassend modern: duidelijk, overzichtelijk en beter voor hun welzijn.
De afspraak: 100 euro per dag
Over geld doen ze niet ingewikkeld. Alyssa krijgt dagelijks 100 euro van Tom. Voor buitenstaanders klinkt dat misschien als ‘zakgeld’, maar voor hen is het een symbool van waardering en gelijkwaardigheid. Het is hun manier om de waarde van onbetaald werk in huis tastbaar te maken. Er zijn mensen die haar motieven in twijfel trekken en haar materialistisch noemen. Tom is daar helder over: dit gaat niet om het uitkeren van een salaris aan een partner, maar om een keuze die voor beiden werkt – ingegeven door liefde, vertrouwen en praktisch voordeel.
Online kritiek en misverstanden
Dat Alyssa open vertelt over haar levensstijl, levert op internet een stevige discussie op. Vooral zelfverklaarde feministen zetten vraagtekens bij haar keuze en framen haar soms als iemand die een luxe leven op andermans kosten wil leiden. Volgens Alyssa is dat een karikatuur. Ze houdt vol dat wat zij doet, niets met luiheid of graaien te maken heeft, maar met bewust kiezen voor rust, structuur en een rol waarin zij tot haar recht komt. Het is volgens haar een legitiem pad naast al die andere manieren waarop je je leven kunt inrichten.
Zelfontplooiing buiten de arbeidsmarkt
Alyssa vertelt haar verhaal omdat ze merkt dat veel vrouwen die twijfelen over het huisvrouwenbestaan zich niet gezien voelen. Zij wil laten zien dat zelfrealisatie niet alleen via een loopbaan hoeft te lopen. Voor sommigen zit vervulling in targets en promoties, voor anderen in een soepel draaiend huishouden en een partner die daardoor beter in zijn vel zit. Dat is geen stap terug, zegt ze, maar een keuze die net zo doordacht en ambitieus kan zijn – alleen met een ander einddoel.
Bewust gekozen geluk
Met haar openheid hoopt Alyssa het beeld van de ‘potentieel verspilde’ huisvrouw te kantelen naar ‘bewust gekozen geluk’. Ze pleit voor ruimte om afwijkende keuzes te respecteren, ook als die niet matchen met de huidige norm van carrière maken met z’n tweeën. In hun geval heeft de traditionele verdeling niet alleen rust gebracht, maar ook hun band verdiept. Dat is voor haar de kern: dat je samen een vorm vindt die je leven beter maakt.
Wat hun verhaal duidelijk maakt
Uiteindelijk draait het bij Alyssa en Tom om iets simpels: je mag je leven anders inrichten dan de rest, zolang het eerlijk, wederzijds en liefdevol is. De 100 euro per dag is geen prijskaartje op hun relatie, maar een manier om waardering concreet te maken. Hun keuze zal niet iedereen aanspreken, en dat hoeft ook niet. Wat telt, is dat zij zich er goed bij voelen – en dat er ruimte is voor meer dan één soort succesverhaal.
